Clannad Review: Isang Mabagal na Kuwentong Karapat-dapat sa Kinikilalang Katayuan Nito

Kuwento at Premisa

Nagsisimula ang Clannad sa isang sadyang simpleng ideya. Walang direksiyong tinatahak si Tomoya Okazaki sa kanyang ikatlong taon sa high school, sawa sa kanyang mga araw at may lihim na sama ng loob sa buhay niya. Ang hindi inaasahang pagkikita nila ni Nagisa Furukawa sa daan papuntang paaralan ang nagbibigay sa kanya ng direksiyong hindi niya inasahan. Gusto ni Nagisa na buhayin muli ang hindi na aktibong drama club ng paaralan, at dahil wala namang ibang pinagkakaabalahan si Tomoya, nagpasya siyang tumulong. Hindi nagtagal, lumalawak ang simpleng kuwentong iyon upang isama ang mga babae sa paligid ni Tomoya. Bawat isa sa kanila ay may sariling dinadalang sakit, at hindi minamadali ng serye ang paglalahad ng mga iyon. Kahawig ng koleksiyon ng magkakaugnay na maiikling kuwento ang istruktura nito, sa halip na iisang diretsong banghay. Direkta itong nagmula sa anyo ng visual novel, kung saan may sariling route ang bawat karakter. Malaking bahagi ito ng dating ng Clannad, pero dito rin nagmumula ang ilan sa mga problema nito. May mga bahaging tumatama nang husto, habang ang iba ay parang mga paglihis sa pangunahing relasyon. May kakaiba at parang panaginip na tagpo sa isang parallel na mundo na tumatakbo kasabay ng mga kuwentong ito sa paaralan at sa simula ay tila walang gaanong kaugnayan sa mga ito. Karapat-dapat itong pagtuunan ng pansin kahit hindi pa malinaw ang layunin nito. Napakahabang kuwento ang isinasalaysay ng Clannad, at mas mahalaga ang paunang premisa dahil sa taong unti-unting pinipili ni Tomoya na maging kaysa sa mga pangyayari rito. Sa una, tila basta-basta lang ang desisyon niyang tulungan si Nagisa. Sa paglipas ng panahon, binabago nito ang takbo ng kanyang buhay.

Mga Karakter at Relasyon

Kapansin-pansing mahusay na pangunahing karakter si Tomoya para sa ganitong uri ng school drama. Mapangutya siya dahil nasaktan siya, pero hindi siya kailanman kuntentong tumayo lang at manood. Matalas ang dila niya, likas ang kabaitang pilit niyang itinatago, at may pangmatagalang sugat siyang dala mula sa amang hindi niya mapatawad. Ang unti-unti niyang pagbabago ang nagsisilbing gulugod ng serye. Nasa kabilang dulo naman ng emosyonal na saklaw si Nagisa. Mahina siyang magsalita at madaling panghinaan ng loob, at dahil sa kanyang marupok na kalusugan, kinailangan niyang umulit ng isang taon. Bumalik siya sa paaralan na walang mga kaibigan at kailangang magsimula muli. Epektibo ang chemistry nila dahil magkaiba ang kanilang ugali. Natatagos ng kahinahunan ni Nagisa ang mga pananggalang ni Tomoya, habang ang matiyagang suporta nito ang nagbibigay sa kanya ng kumpiyansang patuloy na sumubok. Ang sarap panoorin sa bawat sandali ng relasyon nila ay ang pagpapasya ni Tomoya na karapat-dapat pangalagaan ang kaligayahan ni Nagisa. Malaki rin ang ambag ng mga nakapaligid na karakter sa kuwento. Nagsisimula si Youhei Sunohara bilang matalik na kaibigang pampatawa, pero kalaunan ay binibigyan siya ng serye ng mas malalim na pagkatao kaysa sa ipinahihiwatig ng mga una niyang paglabas. Sina Kyou at Ryou, ang kambal na Fujibayashi, ang hatid ng ilan sa pinakamasiglang komedya kasama ang pinakamapait na pag-ibig na hindi nasusuklian sa palabas. Parehong nabibigyan sina Tomoyo at Kotomi ng mga bahaging nakatuon sa kanila na nag-iiwan ng emosyonal na marka. Si Akio Furukawa, ang makulay na ama ni Nagisa, ay unti-unting nagiging isa sa pinakamagiliw na magulang sa anime. Hindi magkakapantay ang bisa ng bawat route, pero tapat ang pagmamahalang nadarama sa mga relasyong ito. Kahit lumihis ang isang arc, bihirang magmukhang basta itinatapong bahagi lang ng kuwento ni Tomoya ang mga karakter.

Animation at Tunog

Nasaksihan sa seryeng ito ang isang maagang panahon ng pag-usbong ng pagkamalikhain ng Kyoto Animation, at kahanga-hanga pa rin ang pagkakagawa nito para sa panahon nito. Sapat ang personalidad ng bayan para maramdaman itong isa pang miyembro ng cast. Ang mga dalisdis na sinisikatan ng araw, mahahabang anino, at tahimik na eskinita ay nagbibigay rito ng banayad na init na parang nasa isang storybook, isang estilong lalo pang huhusayin ng studio sa mga gawang gaya ng Hyouka at Violet Evergarden. Karaniwang mas pinipili ng character animation ang pagpipigil kaysa pagpapakitang-gilas. Mahalaga ang maliliit na kilos, hinahayaang tumagal ang mga tingin, at kayang dalhin ng banayad na pagbabago ng ekspresyon ang isang eksena. Kapag mas maraming galaw sa animation, malinis at may malinaw na layunin ang bawat kilos. Ang mga disenyo ni Itaru Hinoue para sa visual novel ay nagbibigay sa cast ng hindi mapagkakamalang moe na hitsura mula sa huling bahagi ng 2000s, kasama ang napakalalaking mata at mga kulay pastel. May mga manonood na makakakita ng alindog sa estilong iyon. Para naman sa iba, ito ang pinakakitang-kitang naluma sa produksiyon. Mas mahirap pang hindi mahulog sa tunog nito. Paulit-ulit na bumabalik ang score nina Jun Maeda at Shinji Orito sa banayad na mga himig ng piano, na ginagamit bilang mga hudyat ng emosyon nang hindi pinipilit ang bawat eksena. Ang isang paulit-ulit na tema na parang hele ay halos nagiging Pavlovian bago matapos ang serye. Malaking bahagi ng emosyonal na bigat ang dinadala ng musika. Madalas, inihahanda nito ang isang damdamin bago pa tahasang sabihin ng script ang pinagdaraanan ng isang karakter. Alam ng direksiyon ng Kyoto Animation kung kailan bibigyan ng espasyo ang musikang iyon, at dahil sa pagsasama ng dalawa, nagkakaroon ng natatanging emosyonal na dating ang mga karaniwang sandali sa paaralan.

Pamilya, Ugnayan, at Pagkakakilanlan ng Clannad

Sa ilalim ng komedya tungkol sa school club at banayad na romance, kuwento ng pamilya ang Clannad. Sinisiyasat nito ang pamilyang kinabibilangan ng mga tao sa pagsilang, ang pamilyang nawawala sa kanila, at ang pamilyang kalaunan ay binubuo nila para sa kanilang sarili. Hindi maituturing na maliit na subplot ang pagkakalayo ng loob ni Tomoya sa kanyang ama. Ito ang pangunahing sugat na sinusubukang pagalingin ng buong saga. Ito rin ang dahilan kung bakit nananatiling mahalaga ang unang serye kahit nagiging hindi pantay ang pacing o istruktura ng mga route nito. Dito nanggagaling ang kasaysayan ng mga damdaming maaabot ang buong lakas nila sa mas huling bahagi. Ang supernatural na bahagi, kasama ang tahimik nitong mundo ng panaginip na tumatakbo sa ilalim ng pang-araw-araw na kuwento, ay naglalahad ng mga ideya ng palabas sa isang nakatagong anyo. Pinagninilayan nito ang ugnayan at ang hangaring manatili sa tabi mo ang ibang tao. Nakuha ng Clannad: After Story ang napakataas nitong reputasyon sa pagsunod sa mga temang ito lampas sa paaralan at hanggang sa pagtanda. Tinatalakay nito ang pag-aasawa, pagiging magulang, pagdadalamhati, at mga bunga ng mga pasya, mga paksang halos walang anime romance na handang sundan nang ganito kalayo. Nakukuha ng unang kabanata ang kabataang nauuna sa pagharap sa mga iyon. Namumukod-tangi ang Clannad dahil sa tindi ng pagtutok nito sa mga ordinaryong buhay, hindi dahil bago ang pangunahing premisa nito. Maraming palabas ang naglalaan ng pinakamalalakas nilang emosyon para sa laban upang iligtas ang mundo. Naniniwala naman ang isang ito na maaari ring maging ganoon kahalaga ang isang magulong tahanan, isang school club, o isang pangako sa pagitan ng dalawang tao. Kailangan ng serye ng panahon para maging kapani-paniwala ang paniniwalang iyon, at karamihan sa pinakamagagandang eksena nito ay bunga ng pagpayag na unti-unting magkaroon ng lalim ang mga pamilyar na relasyon.

Mga Epektibo at Hindi Epektibo

Madaling makita ang mga kahinaan at hindi dapat basta ipagwalang-bahala ang mga ito. Mabagal ang takbo ng unang season na ito at hindi pantay ang kalidad nito. Malamang na mapansin ng mga manonood na ayaw sa pacing ng slice-of-life ang bawat tahimik na bahagi. Dahil din sa pagkakabuo nito batay sa mga route, may ilang character arc na nareresolba at pagkatapos ay halos isinasantabi na. Maaari silang magmukhang magkakahiwalay na side quest sa halip na mahahalagang bahagi ng isang tuloy-tuloy na kuwento. Malaki ang pagkakaiba-iba ng bisa ng komedya. May mga birong talagang nakakatawa, habang ang ilan sa mas lantad na slapstick ay hindi na ganoon kaepektibo ngayon. Nariyan sa buong serye ang mga moe convention ng panahong iyon, kabilang ang mga pangunahing babaeng madaling himatayin, labis na pinalaking pagka-cute, at bahagyang bakas ng harem framing na maaaring magmukhang luma sa mga manonood ngayon. Malinaw na pagsubok sa pasensya ang arc ni Fuuko dahil matagal itong paulit-ulit bago dumating sa kabayaran nito. Hindi binubura ng mga isyung iyon ang mga nakamit ng serye. Karapat-dapat ang Clannad sa mataas na score dahil tumatama ang pinakamagagandang bahagi nito nang may katapatang kakaunting palabas lang ang kayang pantayan, at dahil hindi basta maihihiwalay ang unang season sa kuwentong inihahanda nito. Kung titingnan nang mag-isa, isa itong mainit at kaibig-ibig na school drama na may malinaw na mga kapintasan. Kung ituturing na unang kalahati ng isang napakadakilang kuwento, may dahilan ang pagiging matiyaga nito. Kailangan pa ring tanggapin ng manonood ang takbo nito at panoorin ito ayon sa sarili nitong paraan. Sagana ang kabayarang makukuha ng sinumang handang gawin iyon sa paglalakbay na ito.

FAQ