Medalist İncelemesi: Yıkılmış Bir Koç, Geç Açan Bir Çocuk ve Animelerin En Sıcak Buzu

Hikâye ve Konu

Konu, koca bir seriyi taşımak için neredeyse fazla basit görünüyor: Bir kız artistik buz pateni yapmak istiyor, başarısız olmuş bir patenci de ona ders vermeyi kabul ediyor. Medalist şunu iyi biliyor: Mesele madalyalar değil, yıllar. Inori spora çoğu şampiyonun yarışmaya başladığı yaştan çok sonra başlıyor ve seri bu farkı asla önemsiz göstermiyor. Her antrenmanın üzerinde bunun hesabı, yeteneğin tek başına kaybedilen zamanı geri getiremeyeceği hissi var. Tsukasa ise kısmen kendi yarım kalmış kariyerini telafi etmek için koçluk yapıyor ve seri bu motivasyonun ne kadar karmaşık olduğunu dürüstçe ele alıyor. Asıl zekâsı bakış açısında: Bu, büyük arenalardan çok sıkışık pistlerde ve sessiz araba yolculuklarında anlatılan, bir turnuva destanından ziyade hırs ve ikinci şanslar üzerine iki kişilik bir hikâye. Yarışma bölümleri de geliyor ve gerilimleri yüksek, ama hikâyenin atan kalbi koçla öğrencisi arasındaki anlaşma. İkisi de başarı şansı düşük görülse de her şeylerini birbirlerine bağlıyor. Seri, tek cour boyunca bu bağı alışılmadık bir sabır ve ustalıkla kuruyor.

Karakterler

Medalist bütün ağırlığını merkezindeki ikiliye yüklüyor ve ikisi de harika işlenmiş. Inori sıradan, azimli bir kahraman olabilirdi. Onun yerine sinirleri iyice gerilmiş, inadı ve arzularıyla dolu bir çocuk görüyoruz. Sosyal kaygısı yüzünden istediği şeyi dile getirmek bile ona uçurumdan atlamak gibi geliyor. Korkusunun yerini yavaş yavaş arzusuna bırakmasını izlemek, serinin en büyük keyfi. Asıl sürpriz ise Tsukasa: Neşeli cesaretlendirmelerinin ardında kendi yarım kalmış hikâyesinin burukluğunu güçlükle gizleyen bir koç. Kusurlu, zaman zaman boyunu aşan işlere kalkışıyor ve bu yüzden daha da dokunaklı. Aralarındaki uyum, öğretmen ve öğrenciden çok birbirine destek olan iki yaralı insanın kurduğu beklenmedik bir aileyi andırıyor. Yan karakterler de hakkını veriyor: Karikatür kötü adamlara dönüşmeyen rakip patenciler, kızının hayaline şüpheyle yaklaşan, onu yakından gözeten bir anne ve kendi amaçları olan diğer koçlar. Karşılarına çıkması beklenen karakterlerin bile gerçek bir iç dünyası var. Kimseyi bir engele indirgemeyi reddeden bu zengin kadro, duygusal gerilimin skor tablolarından çok insanlara dayanmasını sağlıyor.

Animasyon ve Ses

Çoğu izleyicinin ilk fark ettiği pürüz şu: Buz pateni sahneleri büyük ölçüde CG kullanıyor. Artistik buz patenini bütün dönüşleri, bıçak kenarları ve momentumu ile canlandırmak son derece zor, bu yüzden stüdyo performansları 3D olarak hazırlıyor. İşe yaradığında kamera, Inori’nin atlayışlarının çevresinde elle çizilmiş karelerin asla sürdüremeyeceği bir akıcılıkla süzülüyor. İşe yaramadığında ise modeller 2D dünyanın yanında hafif plastik gibi görünebiliyor ve aradaki fark belli oluyor. Bundan ne kadar etkileneceğin bu tekniğe ne kadar alışık olduğuna bağlı. Tartışmaya yer bırakmayan şey ise buzun etrafındaki her şey. Karakterlerin oyunculuğu şahane: Titreyen eller ve küçük yüz ifadeleri Inori’nin gerginliğini hissettiriyor, yönetmenlik de bir yüzde ne zaman kalacağını çok iyi biliyor. Ses tarafıysa başlı başına bir başarı. My Hero Academia ve Haikyu ile tanınan Yuuki Hayashi, duygusallığı abartmadan tam doğru anlarda yükselen müzikler sunuyor. Performanslar sırasında kullanılan şarkılar tüyleri diken diken ediyor. En iyi kaynaklarını duygulara yatıran bir yapım bu ve karşılığını alıyor.

Temalar ve Onu Farklı Kılanlar

Pek çok spor animesi sıkı çalışmayı öğütler; çok azıysa imkânsız görünen şeylerin peşinden neden koştuğumuzu sorgular. Medalist’in asıl konusu, ulaşıp ulaşamayacağının garantisi olmayan bir şeyi istemenin dehşeti ve onuru. Sosyal kaygıyı bir bölümün sonunda iyileştirilecek bir karakter özelliği olarak değil, Inori’nin buzun üzerine her çıktığında taşıdığı gerçek bir yük olarak ciddiye alıyor. Yetişkinlerle de aynı derecede ilgileniyor: Tsukasa’nın hikâyesi, hayalini bir başkası üzerinden yaşamanın bir telafi mi yoksa kendi arzularını ona yansıtmak mı olduğunu sessizce sorguluyor ve seri bunu tamamen cevaba bağlamayacak kadar cesur. Seni seven insanların arzularını nasıl boğabileceğine ya da özgür bırakabileceğine dair bir ebeveynlik teması da var. Seriyi farklı kılan, izleyiciyi coşturan başarı hikâyesi anlarını bir karakter incelemesinin psikolojik dürüstlüğüyle birleştirmesi. İlham vericiliğini hazır kabul etmiyor, hak ediyor. “Ganbatte” ruhu burada bütün gücüyle var, ama ona atan bir kalp ve bir sinir sistemi de verilmiş. Bu yüzden zaferlerden önce gelen her şüpheyi hissettiğin için zaferler de etkisini buluyor.

Güçlü ve Zayıf Yanlar

Güçlü yanları artık açık: Çarpıcı bir merkezî ilişki, gerçek bir duygusal zekâ, muhteşem müzikler ve konusunu asla küçümsemeyen bir yaklaşım. Medalist seni duygulandırmak istediğinde bunu başarıyor ve o anları gerçekten hak ediyor. Ama dürüst olmak gerekirse çekinceler de var. CG buz pateni, bazı izleyiciler ne kadar affedilebilir bulursa bulsun, bazı gelenekçiler için gerçekten vazgeçme sebebi olacaktır. Yapısal açıdan bakıldığında ise bu ilk cour bir temel olarak kurulmuş. Tam bir yarışma hikâyesi sunmak yerine dünyayı ve aradaki bağı sabırla oluşturuyor. Bilerek sonraya bıraktığı karşılıklara doğru ilerliyor. Devamının geleceğini biliyorsan bu tatmin edici, kendi içinde tamamlanan bir destan arıyorsan biraz sinir bozucu. Tempo bir iki yerde gereğinden fazla ağırlaşıyor, daha sıkı bir kurgunun ilerletebileceği anlarda oyalanıyor. Ayrıca içten ve duygularını öne çıkaran tonu, samimiyetten hoşlanmayan izleyicilere göre olmayabilir. Bunların hiçbiri ölümcül kusurlar değil. Yavaş yavaş gelişmeye bu kadar bağlı bir serinin dürüst bedelleri bunlar ve mükemmel bir serinin başyapıt mertebesine ulaşmasını az farkla engelliyor.

Sıkça Sorulan Sorular