DanMachi İncelemesi: Absürt İsmin Altında Sağlam Bir Zindan Macerası Yatıyor

Hikâye ve Zindan

DanMachi, kısaca Zindan olarak bilinen devasa bir labirentin üzerine kurulmuş, uçsuz bucaksız Orario şehrini merkezine alıyor. Maceracılar şöhret ya da servet için Zindan'ın katlarına iniyor. Bazılarıysa aşağıda bekleyen canavarlara karşı gücünü sınamanın keyfi için orada. Her maceracı, ölümlülerin dünyasına gerçekten inmiş ve ilahi bir kutsama bahşedebilen bir tanrının önderlik ettiği, aile gibi birbirine bağlanmış bir lonca olan Familia'nın sancağı altında çalışıyor. Bell Cranel bu dünyaya beş parasız bir çaylak olarak adım atıyor. Büyükbabası onu, zindanın kızlarla tanışmak için mükemmel bir yer olduğu yönündeki neşeli fikirle büyütmüş. İsmin bütün esprisi de buradan geliyor. Ancak dizi çok geçmeden Bell'in hikâyesinin çok daha sağlam bir temele dayandığını gösteriyor. Bell, küçük ve parasız Hestia Familia'nın tek üyesi. Alt katlarda seçkin kılıç ustası Ais Wallenstein hayatını kurtarıyor. Kurtarılmış olmak Bell'i küçük düşmüş hissettiriyor ve bu utanç, güçlü bir hırsa dönüşüyor. Ardından sıfırdan kahramanlığa doğru istikrarlı bir yükseliş başlıyor. Bell daha iyi ekipmanlar ediniyor, ilk takım arkadaşlarını buluyor ve daha güçlü canavarların beklediği derin katlara ilerliyor. Tek cour'luk yapı olayları akıcı tutarken tehlikenin inandırıcı bir hızla artmasını sağlıyor. Dünya oyunları andıran bir gelişim sistemi kullandığından Bell'in çabalayarak kazandığı her seviye, hikâyenin ona sunduğu bir sayıdan ziyade gerçek bir başarı gibi hissettiriyor.

Bell, Hestia ve Büyüyen Karakter Kadrosu

Diziye hayat veren Bell. Hırslı ve alçakgönüllü oluşunun yanında, neredeyse insanın içini acıtan bir samimiyeti var. Bu da onu desteklemeyi kolaylaştırıyor. Shonen'e yakın pek çok kahraman, içlerinde saklı tanrısal bir güç sonunda uyandığı için gelişir. Bell'i tanımlayan şey ise çalışmaktan vazgeçmemesi. Ais'e duyduğu hayranlık ona bir yön veriyor ve gerçekten sıradan birinin çabalayarak yetkinlik kazanmasını izlemek, temel fikrin düşündürdüğünden çok daha sürükleyici. Karşısında ise tanrıçası Hestia var. Parasız, Bell'in üzerine titreyen ve komik derecede kıskanç biri. Aynı zamanda Familia'sına katılmayı kabul eden tek maceracıyı büyük bir kararlılıkla koruyor. Aralarındaki ilişki, sahnelerde bir şakaya dönüştüğünde bile dizinin duygusal merkezini oluşturuyor. Hestia, Bell'e anne şefkatiyle yaklaşıyor ama aralarındaki bağda onun adını koymayı reddettiği başka bir sıcaklık da var. Yan karakterler yavaş yavaş ortaya çıkıp gruba doğal biçimde yerleşiyor. Liliruca, zorlu bir geçmiş taşıyan, temkinli bir destekçi. Welf, içinde bir öfke taşıyan, ateşli bir demirci. Ais, Bell'in gözündeki önemine rağmen mesafeli ve anlaşılması zor biri olarak kalıyor. Bunların üstünde Freya ve Loki, Orario'nun diğer tanrılarıyla birlikte yer alıyor. Her biri güçlü bir Familia'ya hükmediyor ve Bell'in boyunu çok aşan bir siyasetin ve tehlikenin varlığına işaret ediyor. Sonuçta ortaya, büyüdükçe zenginleşen sıcak bir karakter topluluğu çıkıyor.

Animasyon, Aksiyon ve Müzik

J.C.Staff temiz ve güvenilir bir iş çıkarıyor, hatta çoğu zaman dizinin mütevazı hedeflerinin ötesine geçiyor. Suzuhito Yasuda'nın özgün karakter tasarımları animasyona güzel bir şekilde aktarılmış. Yüzler ifadeli, silüetler ayırt edici. Öyle ki arka plandaki maceracılar bile kalabalığı doldurmak için kopyalanmış gibi değil, Orario'ya aitmiş gibi görünüyor. Yapımın görsel açıdan en parlak yanı Zindan. Her inişte renk paleti ve mimarisi değişiyor. Üst katlar bir eğitim alanını andırırken derin katlar tuhaf ve gerçekten bunaltıcı bir hâl alıyor. Stüdyo en güçlü yanını dövüşlerde gösteriyor. Bell hızına ve çaresizliğine dayanarak savaşıyor, çünkü saf güç henüz onun için bir seçenek değil. Sezon ortasındaki bir boss dövüşü öne çıkıyor ve hayranlar hâlâ onu sezonun zirvesi olarak gösteriyor. Özenli sahne planlaması, Bell'in her şeyini kaybetme riskiyle verdiği çetin mücadeleyi gerçekten heyecan verici bir sekansa dönüştürüyor. Ses çalışması da üzerine düşeni yapıyor. Ses yönetmeni Jin Aketagawa, kasabanın canlı hissettirmesine izin verirken Zindan'da sürekli bir gerginlik duygusu yaratıyor. Müzikler de gerektiğinde aşırıya kaçmadan yükseliyor. Her iki tema şarkısı da yerine uyuyor. Yuka Iguchi'nin coşkulu açılış şarkısı macera dolu bir hava kurarken Kanon Wakeshima'nın büyülü kapanış şarkısı her bölümün ardından daha yumuşak bir geçiş sağlıyor. Sunum devrim niteliğinde değil. Yine de baştan sona özenli ve her parçası anlatılan hikâyeyi destekliyor.

DanMachi'yi Kendine Özgü Kılan Ne?

Fanservice'i bir kenara bıraktığında DanMachi, kendine bir yer edinmek üzerine bir hikâye. Bell, tek üyeli bir Familia'nın en zayıf maceracısı olarak en dipten başlıyor. Dizi boyunca çabası ve samimiyeti birikerek sonunda kayda değer bir güce dönüşüyor. Bu içten yaklaşım dizinin en güçlü yanı. DanMachi, saf olduğu için Bell'le asla alay etmiyor. Böylece en küçük zaferleri bile duygu sömürüsüne dönüşmeden kocaman hissettirebiliyor. Mitoloji bu kişisel hikâyeye alışılmadık bir ortam sunuyor. Burada tanrılar uzaktaki soyut varlıklar değil. Kusurlu ve her şeye burnunu sokan, çoğu zaman da muhteşem derecede küçük hesaplar peşinde koşan bu tanrılar, ölümlülerle yaşamak için yeryüzüne inmiş. Familia'lar kuruyor ve ilahi bir reality şovun yarışmacıları gibi birbirleriyle didişiyorlar. Bu yapı, Yunan ve İskandinav mitolojilerinden tanrıları ve semavi kutsamaları, ayrıca panteonlara ait kavramları özgürce alıyor. Ardından bu fikirleri istatistikler, seviyeler ve zindan katları etrafında kurulu video oyunu kurallarıyla birleştiriyor. Bu birleşim Orario'ya kendine özgü bir kişilik kazandırıyor. Made in Abyss'in kasvetli inişinden daha sıcak ve daha komik. KonoSuba'nın tanrıça ve maceracı ekibi etrafındaki güldürüsüyle karşılaştırıldığında ise daha düzenli ve içten hissettiriyor. DanMachi, insanın içini rahatlatan bir fantastik macera ama bu rahatlığı taşıyan yapı şaşırtıcı derecede sağlam.

Nerede Başarılı, Nerede Tökezliyor?

Zayıf tarafın yükselişinden doğan ivme, sevilesi karakterler ve dikkatini verenin karşılığını aldığı dünya gibi, işe yarıyor. Bell'in yükselişi fark ettirmeden bağımlılık yaratıyor ve hikâye, ününün düşündürdüğünden çok daha fazla duygu taşıyor. Kusurlarını görmek de aynı derecede kolay. Fanservice dur durak bilmiyor ve çoğu zaman zevksizce kullanılıyor. Külot gösteren çekimlere Hestia'nın fiziğiyle ilgili tekrar eden bir şaka eşlik ediyor; ecchi kamera ise bir sahne bunlar olmadan da gayet iyi ilerlerken tam o anlarda dikizlemeye koyuluyor. İsim, bir şaka olduğu kadar uyarı etiketi işlevi de görüyor. Bu tarza katlanamayan izleyicilerin diziyi çabucak bırakması olası. Ayrıca hikâye gerçekten de harem alanına kayıyor. Hiçbir şeyin farkında olmayan Bell'in çevresine daha fazla kadın katılıp dururken romantizm, bildik bir araya gelecekler mi gelmeyecekler mi döngüsüne saplanıyor. Tempo da dizi boyunca değişken. Birkaç kısım enerji kaybediyor, ardından final bu enerjiyi geri getiriyor. Hikâye tek cour'luk kısa bir süreye sığdığı için daha geniş kapsamlı siyasi entrika yeni yeni ısınırken sona eriyor. Bu sorunlar sezonu mahvetmiyor. Ama şüpheyle yaklaşan bir izleyicinin, DanMachi'nin kendini sevdirmeye yetecek zamanı bulamadan neden diziyi bırakabileceğini açıklıyor.

Sıkça Sorulan Sorular