Webtoon'dan Animeye: Manhwa Nasıl Uyarlamaların Vazgeçilmezi Oldu?

Aynı Sezon Çizelgesini Besleyen 2 Mecra

Basılı yayın dünyasından gelen bir uyarlama, riski azaltan bir birikimle gelir. Yurt içinde bir okur kitlesi, cilt satış rakamları ve hikâyeyi şekillendirmek için zaten zaman harcamış bir editör ekibi vardır. Demon Slayer, Jujutsu Kaisen ve Chainsaw Man animasyona bu sistem üzerinden ulaştı. Webtoon'lar ise farklı bir yakıtla çalışıyor. Okurlar bir platformda bölümlerin kilidini teker teker açarken etkileşim dünya çapında ve gerçek zamanlı olarak ölçülüyor. Daha kimse bir storyboard çizmeden, birden fazla dilde bir izleyici kitlesi oluşmuş olabiliyor. Solo Leveling, A-1 Pictures'a bu kitlesi hazır ve Crunchyroll ortak yapımcı olarak projeye katılmış halde geldi. Ardından aynı anda Crunchyroll, Netflix ve Amazon Prime Video'da yayımlandı. Orta sıralarda yer alan bir fantastik eser eskiden çıkışında 3 yasal platformda birden yer almazdı. Bu durum projelerin değerlendirilme biçimini değiştiriyor. Yurt içindeki basılı yayın satışlarını inceleyen bir yapım komitesiyle dünya çapında kilidi açılan bölümleri takip eden bir yayın platformu farklı riskler görüyor. Bu 2 farklı veri kümesi, birbirinden tamamen farklı yapımlara onay verilmesini sağlayabilir. Sezon çizelgesi tek bir kalabalık liste gibi görünebilir ama artık o listeye giren eserler 2 ayrı sistemden geliyor.

Dikey Akışın Kendine Özgü Bir Dili Var

Okuma biçimi, içeriğin sunuluşuna dair küçük bir ayrıntı değil. Kendine özgü bir dili var. Dikey akışta tempoyu okurun başparmağı belirlerken çizer her anı biçimlendirmek için boşluklar yerleştirir. Bir sürprizden önce gelen uzun boşluk, okur ekranı kaydırana kadar o anı bekletir. Kaynak çizimler zaten tam renklidir, dolayısıyla renk paletiyle ilgili pek çok tartışmayı çizgi romanın kendisi çözer. Bu, siyah beyaz bir mangadan farklıdır: Mangada renk, yapım sırasında başlı başına bir ekibin yorumuna dönüşür. Webtoon'lar ayrıca okurun kaydırmayı bırakıp üzerinde oyalanmasını sağlayan tekil görseller etrafında tasarlanır. Bir uyarlama bu tasarımdan oldukça fazla şey devralır. Atmosfer ve renk anlayışı zaten görünür durumdadır, öne çıkan büyük görseller de neredeyse aynen aktarılabilir. Sorun sayfanın biçimidir. Uzun ve dar bir sütun, geniş ekranlı bir kadraja sığmaz. Telefonda gerilim yaratan boşluk, televizyona doğrudan aktarıldığında donmuş bir animasyon karesi gibi görünebilir. Solo Leveling işe yarıyor çünkü A-1 Pictures bu boşlukları harfiyen uygulanacak talimatlar olarak görmüyor. Dikey boşlukları kamera hareketine ve ışığa dönüştürüyor. Bu tercih, sahnelerin ekranda duraksamadan nefes almasını sağlıyor. Dikey akış güçlü bir görsel plan sunuyor ama izleyicinin artık sayfayı eliyle hareket ettirmediği bir format için stüdyonun zamanlamayı yeniden kurması gerekiyor.

Ses ve Hareket Sıfırdan Yaratılmalı

Uyarlama işinin büyük bir kısmı hak ettiği takdiri görmüyor. Webtoon'da ses yoktur ve çizimler hareketin her aşamasını değil, pozları gösterir. Anime, izleyicinin duyduğu her şeyi sıfırdan yaratmak zorundadır. Hiroyuki Sawano'nun müzikler, açılış parçası ve sahnelerde kullanılan şarkılar üzerindeki çalışması aksiyonun çevresinde süs olarak durmaz. Yapıma ritmini verir ve bir darbenin gerçekten ne zaman yerine ulaştığını izleyiciye hissettirir. Arayüz de başka bir sorun yaratır. Havada beliren durum pencereleri, herkesin kendi hızında kaydırarak okuduğu bir çizgi romanda doğal durur. Animasyonda ise bu pencerelerin, dövüşü durdurmadan bir saniyede anlaşılabilecek bir görsel dile dönüşmesi gerekir. Frieren: Beyond Journey's End veya Delicious in Dungeon gibi basılı yayın uyarlamaları, kurgucunun nerede kesme yapabileceğine dair fikir veren panellerle yola çıkar. Manhwa ise muhteşem durağan görseller sunar ama onları birbirine bağlayan hareketi çözmeyi animasyon ekibine bırakır. Büyük miktarda emek ve para, aradaki bu eksik kısma gider. İzleyiciler bu uyarlamalardan birinin pahalı göründüğünü söylerken çoğu zaman sayfada hiç var olmamış şeyleri yaratmanın maliyetine tepki veriyordur. Kaynak eser pozları ve görsel şöleni sunar. Stüdyo ise bedeni bir pozdan diğerine taşımak, ardından etrafına eksiksiz bir ses dünyası eklemek zorundadır.

En Güçlü İtiraz: Daha Büyük Bütçeli, Tanıdık Bir Fantastik Hikâye

En güçlü eleştiriyi hakkıyla dinlemek gerek. Oyun kuralları etrafında kurulan fantastik hikâyeler yeni değil. Sword Art Online, Overlord, That Time I Got Reincarnated as a Slime, The Eminence in Shadow ve Shangri-La Frontier uzun zamandır giderek artan sayılara dayalı bu düzeni kullanıyor. Bu açıdan bakıldığında manhwa, aynı arzuları daha iyi bir ışıklandırmayla tatmin ediyor. Her seferinde tek bir bölüm üzerinden ölçülen dijital tefrika, bilinen eğilimleri daha da güçlendirebilir. Düzenli olarak merak uyandıran bölüm sonlarını, başkahramana duyulan hayranlığı ve temel amacı kenarda durup ona hayran kalmak olan yan karakterleri teşvik eder. Bu, ortalama bir eserin adil bir tasviri. Ancak bu mecranın ne kadar yükseğe çıkabileceğini anlatmıyor. Bir mecrayı ulaşabildiği en üst seviyeye göre değerlendirmek gerekir, çünkü ortalama bir basılı tefrika da unutulup gider. İzleyiciler bu karşılaştırmayı nadiren fark eder, zira o basılı eserlerin çoğu hiçbir zaman animeye uyarlanmaz. Webtoon dünyasında şimdiden güç fantezisinin ötesine geçen hikâyeler var. Tower of God, yükseliş hikâyesini işlerken yavaş, güvensiz ve gerçekten acımasız davranıyor. Solo Leveling'in yalnızca bütçesi sayesinde başarılı olduğu iddiası da önemli bir şeyi ele veriyor. Zaten haber değeri taşıyan şey bütçenin kendisi. Yapımcılar bu kaynak zincirinde, kaynak formatın gerektirdiği tüm o zor bağlantı çalışmalarını finanse edecek kadar değer gördü. Türün tanıdık mekanikleri, arkasına bu kadar kaynak konmasını sağlayan sektör değişimini ortadan kaldırmıyor.

Yeni Mecra Gelecek Sezonlar İçin Ne Anlama Geliyor?

Bir mecra kendini kanıtladıktan sonra kalıcı hale gelebilir. Devam yapımları birer kumardan çok plan gibi görünmeye başlar. Solo Leveling Season 2: Arise from the Shadow işte böyle ortaya çıktı. The Beginning After the End Season 2 ise çok farklı türde bir hikâyenin aynı internet tefrikası yolunu izlediğini gösteriyor. Sezon çizelgesindeki fantastik yapım yeri artık otomatik olarak light novel'lara ait değil. İzleyicilerin bir yapımın webtoon'dan gelip gelmediğini sormaktan daha iyi bir eleğe ihtiyacı var. Stüdyonun uyarlama işini çözüp çözmediğine bakmalılar. Renkler, her karenin üzerine yerleştirilmiş bir filtre gibi değil, yönetmenin bilinçli bir tercihi gibi hissettirmeli. Bir dövüşte sadece savuruşun başlangıcı ve sonu değil, her hareketin arası da canlandırılmalı. Müziklerin kendine özgü, tanınabilir bir karakteri olmalı ve sahneye gerçekten katkı sağlamalı. Solo Leveling bu sınavlardan gösterişli biçimde geçiyor. Sonraki pek çok uyarlama ise geçemeyecek. Öyle olduğunda insanlar, hatalar uyarlamaya ait olsa bile kaynak formatı suçlamaya yönelecek. Dikey bir çizgi roman, güzel panellerin üzerinden geçilip işin bittiği söylenerek televizyona aktarılamaz. Tamamen sessiz bir eser için tasarlanmış seslerle birlikte yeni bir zamanlamaya ve bağlantı hareketlerine ihtiyaç duyar. Bir eserin kökeni, yapıma nasıl girdiğini söyler. Kalitesi ise stüdyonun bu uyarlama sırasında ne yaptığına bağlıdır.

Sıkça Sorulan Sorular