Anime Romantik Komedilerinin Rönesansı

Ertelemenin Bütün Tasarım Olduğu Zamanlar

Klasik romantik komedi, kendi sonundan kaçınmak üzere tasarlanmıştı. Nisekoi bu tasarımın en açık örneği. Bir çocukluk vaadi, bir madalyon ve haklı gerekçelere sahip birkaç kız var. Bunların hepsi, bir cevaba karar verdiği anda kendini sona erdirecek bir yapıya yerleştirilmiş. Rent-a-Girlfriend de aynı türden bir mekanizmayı işletmek için bir kiralama sözleşmesinden yararlanıyor. İki seri de beceriksizce yazılmış değil. Her ikisi de tam olarak amaçladıkları şeyi, yani ilerlemeyi damla damla vermeyi son derece iyi yapıyor. Devam eden bir seride aşk itirafı sona gelinmiş hissi yaratabilir, bu yüzden yazarların itirafın gerçekleşmemesi için sürekli yeni yollar bulması gerekir. Biri tam zamanında söze girer. Bir yanlış anlama sahnenin yönünü değiştirir. Kusursuz bir zamanlamayla telefon çalar ya da gerilim nihayet çözülecekken nakil öğrenci çıkagelir. Seyirciler bu anlaşmayı kabul ediyordu, çünkü romantizm erişilemez kalırken komedi anında karşılığını veriyordu. Gizli bedeli ise karakter gelişimi ödüyordu. Kimse kalıcı olarak değişemezdi, çünkü böyle bir değişim aday kadrosunun dengesini bozup öncülü sona doğru sürüklerdi. Her karakter, aşağı yukarı önceki haliyle rafa geri kaldırılmak zorundaydı. Modern romantik komediler bu anlaşmayı bozdu ve değişim bir tehdit olarak görülmekten çıkınca tür daha canlı hale geldi.

Öncüllerini Kullanmaya Cesaret Eden Romantik Komediler

Dönüm noktasını Toradora! oluşturuyor. Başrolleri geri alınamayacak şekilde değişiyor ve seçimlerini açıkça dile getiriyor. Yaşanan acı etkili, çünkü hikâye bu seçimlerin sonuçlarını sahiplenmeye hazır. Horimiya daha da ileri gidiyor. Çifti erkenden bir araya getiriyor, ardından ilişkinin kendisini serinin malzemesi haline getiriyor. Ev işleri önem taşıyor. Paylaşılan sessizlikler, aile hayatı ve bir başkasının seni gerçekten tanımasına izin vermenin gerektirdiği küçük ödünler de öyle. Wotakoi zaten çıkmakta olan yetişkinlerle başlıyor ve komedisini kimin itiraf edeceğine dair meraktan değil, hayatlarının ayrıntılarından çıkarıyor. Kaguya-sama: Love Is War ise özellikle zekice bir çözüm buluyor. Romantik ertelemeyi alıp açıkça ortaya koyuyor ve itiraf edemeyen iki insanın gururunu açık savaşa dönüştürüyor. Seri, gecikmeyi art arda gelen zorlama tesadüflerle örtmek yerine seyirciyi şakaya ortak ediyor. Kurduklarını ne zaman kullanacağını da biliyor. Ultra Romantic'e gelindiğinde giderek tırmanan çatışma, bir başka sıfırlanma yerine sonunda gerçek duygulara dönüşüyor. Bu serilerin hepsi çözümü hikâyenin sonraki bölümü için bir yakıt olarak görüyor. Eski model ise çözümü ancak iptal yaklaşırken kullanılabilecek sınırlı bir kaynak gibi koruyordu.

Too Many Losing Heroines Kaybın Ardından Başlıyor

Her romantik komedi, yapısı gereği kaybedenler yaratır. Bunlar hikâyenin seçmemeyi seçtiği kızlardır. Türün eski örnekleri bu karakterleri oldukları yerde dondurma ya da sessizce kenara çekme eğilimindeydi. Too Many Losing Heroines ise bir kenara atılan bu malzemeyi bütün bir serinin temeli yapıyor. Kazuhiko Nukumizu, kendisini arka planın bir parçası olarak gören bir oğlanın gözünden anlatıyor. Hikâye Anna Yanami'nin yenilgisini finale saklamak yerine onunla başlıyor. Lemon Yakishio ve Chika Komari odağı genişletiyor, böylece kaybetmek tüm kadronun paylaştığı bir deneyime dönüşüyor. Animasyonu A-1 Pictures üstlenirken seri kompozisyonu ve senaryodan Masahiro Yokotani sorumlu. Diyaloglara verilen önem, serinin light novel kaynağını kolayca hissettiriyor. Komedisi sözlere dayanıyor; doğaçlama atışmalar ve kulüp odasındaki didişmeler işin büyük kısmını üstleniyor. Yemek de tekrar eden bir başka mizah kaynağı. Serinin, hayranların karakterleri tanıdık tiplere ayırırken kullandığı sözcüklerin farkında olması da öyle. Komedi ve hüzün aynı sahnelerde birbirini yok etmeden yer alıyor. Kayıp zaten yaşandığı için senaryonun oyalanmasına gerek kalmıyor. Hayal edilen mutlu son başkasına ait olduğunda insanların nasıl davrandığına odaklanabiliyor. Seri Crunchyroll'da tek cour olarak yer alıyor, romantik komedilerin nadiren ulaştığı puanlar aldı ve ikinci sezonu geliyor.

Senaryo Animasyona İşleyecek Malzeme Verdi

Romantik komedilerin yeniden yükselişi çoğu zaman yapım bütçelerine bağlanıyor, ama sebep sonuç ilişkisi ters yönde işliyor. Komedi zamanlamaya bağlıdır. Sözlü bir şaka, bir tepkinin fazladan bir an tutulmasını, yüz ifadelerinin tam kararında kullanılmasını ya da beklenenden erken gelen bir kesmeyi gerektirebilir. A-1 Pictures, bir okul romantik komedisinin storyboard'larını bile bir vitrin yapımı özeniyle hazırlıyor. Kaguya-sama: Love Is War'ın arkasındaki stüdyo, komedi sahnelemesine yönelik aynı sezgiyi Too Many Losing Heroines'a da taşıyor. Burada bir yüz ifadesi, klasik bir espri kapanışının yerine geçebiliyor. My Dress-Up Darling bu ilkeyi en açık gösteren yapım. Animasyonu, Marin'in coşkusunu ona şehvetle bakmak için bir bahane olarak kullanmak yerine gerçek bir coşku olarak sunarak samimiyeti inandırıcı kılıyor. Bu karar, bütçe daha konuşulmadan çok önce yönetmenlikle başlıyor. The Dangers in My Heart neredeyse tamamen ifadelerdeki küçücük değişimlere dayanıyor. Bocchi the Rock! ise komedi odaklı bir yapımın gerçekten deneysel görselleri taşıyabileceğini gösterdi. Stüdyolar, senaryonun harcanan emeğe anlamlı bir karşılık verebildiği noktalara çaba harcıyor. Storyboard'ların işleyecek gerçek duygusal malzemesi olduğunda yapım ekibi sahneye genellikle dramaya gösterilen özeni gösteriyor. Daha iyi işçilik içi boş bir senaryoyu kurtarmadı. Sonuçları olan bir senaryo, yönetmenleri ve animatörleri her duraksamayı, bakışı ve kesmeyi anlamlı kılmaya davet etti.

Buna Rönesans Demeye Karşı En Güçlü İtiraz

Rönesans fikrine yöneltilebilecek iki haklı itiraz var ve ikisi de ciddiye alınmayı hak ediyor. İlki, nostaljinin değerlendirmeyi çarpıtması. Anime romantik komedileri her zaman mükemmel seriler üretti. Ouran High School Host Club, hayranlık dünyasında nesiller önce bile zekice meta komedi yapıyordu. Clannad, modern romantik yapımların çoğunun girişmeyeceği yerlere ulaştı; Kimi ni Todoke ve Maid Sama! da popülerliklerini hak ederek kazandı. Günümüzün en güçlü yapımlarıyla geçmişten seçilmiş ortalama bir grup arasındaki her karşılaştırmanın sonucu baştan bellidir. İkinci itiraz ise ertelemenin hiç ortadan kalkmamış olması. Rent-a-Girlfriend hâlâ en çok izlenen romantik yapımlardan biri ve hikâyesi hâlâ tamamen erteleme üzerine kurulu. Piyasa bu yaklaşımı cömertçe ödüllendirmeye devam ediyor. İki itiraz da haklı, ama daha büyük değişimi geçersiz kılmıyor. Geçmiş zayıf değildi ve oyalama ortadan kalkmadı. Değişen şey, hangi yaklaşımın varsayılan olduğuydu. Toradora! ve Ouran, kendi formatlarının çekimine karşı mücadele etmek zorunda kalan istisnalardı. Çözümü öne alan senaryolar artık ana akımda ticari bir tercih. Horimiya, Skip and Loafer, Blue Box, The Dangers in My Heart, Kowloon Generic Romance ve Too Many Losing Heroines yapısal olarak birbirinden farklı tercihler yapıyor. Hepsi yapım onayı aldı ve iyi bir şekilde hayata geçirildi. Rönesans, eski favorilerin bir şekilde değer kaybettiği iddiasında değil, sektörün artık neleri uygulanabilir bir başlangıç noktası olarak gördüğünde kendini gösteriyor.

Çözüm, Daha İyi Bir İkinci İtici Güç Gerektirir

Ertelemeden vazgeçmenin gerçek bir bedeli var. Baştaki romantik gerilim tüketildikten sonra serinin başka bir hareket kaynağına ihtiyacı olur ve bunu bulmak zordur. Horimiya yakınlığın kendisini konu ediniyor. Wotakoi yetişkin hayatının dokusuna yöneliyor. Kaguya-sama gerilimi, bu tırmanış karakterlerini büyümeye zorlayana kadar artırıyor. Too Many Losing Heroines geniş kadrosunu yeni itici güç olarak kullanıyor. Seyirci artık kimin kazanacağının hesabını tutmadığında seri, zamanını bu insanların kim olduğuna ayırabiliyor. Bu değişim, romantik komedinin bir komedinin biçimini ve zamanlamasını korurken yavaş yavaş bir büyüme hikâyesine dönüşmesini sağlıyor. Bunny Girl Senpai ikinci bir duygu tonu olarak hüznü devreye sokuyor. Komi Can't Communicate ise sosyal kaygıyı aynı yapısal amaçla kullanıyor. Bu yaklaşım başarıyı garanti etmiyor. Erken çözüme dayanan bazı seriler, başlangıçtaki gerilimleri kaybolunca sarkıyor ve bu gerçek bir zayıflık. Yine de bu, her şeyi sonsuza kadar olduğu gibi korumaktan daha ilginç bir başarısızlık biçimi. Sonunda söyleyecek sözü tükenen bir seri en azından fikirlerini kullanmış oluyor. Bu da tek bir temel sözü olup yıllarca onu söylemeyi reddeden bir seriden daha iyi. Modern romantik komedi, karakterlerinin yaşananlarla değişmesine izin veriyor. Onları aynı turun bir kez daha oynanması için olduğu gibi saklamasına gerek yok.

Sıkça Sorulan Sorular