# En İyi Studio Ghibli Filmleri

Ghibli filmlerini sıralamak tuhaf hissettiriyor, çünkü seçim iyi ve kötü filmler arasında değil. Asıl mesele, stüdyonun hangi yönünün senin için daha önemli olduğu. Hayao Miyazaki'nin filmleri uçmaya, hava durumuna, yemeğe, işine kendini kaptırmış becerikli insanlara ve sürekli koruma telaşı yerine saygıyla yaklaşılan çocukluğa tekrar tekrar dönüyor. Isao Takahata ise başka bir tarzda çalıştı. Hiç büyü içermeyen filmler yapabiliyordu ve seyirciyi içi rahatlamış hâlde eve göndermek gibi bir derdi yoktu. Bu yönü görmezden gelmek, bir stüdyo listesini tek bir yönetmenin listesine dönüştürürdü. Bu yüzden ikisinin de burada yeri var. Ortak noktaları, sinemacıların kimseye tepeden bakmayı reddetmesi. Filmlerin sonunda verilmek istenen dersler açık açık anlatılmıyor, sonuçlar kalıcı oluyor ve kötü olarak görülen kişiler çoğu zaman çıkarları uzlaştırılamayan insanlar çıkıyor. Sıralamamız, filmlerin ne kadar büyüleyici olduğuna değil, her birinin Ghibli hakkında ne kadar şey ortaya koyduğuna dayanıyor. Yine de dışarıda kalanlar insanın içini acıtıyor. Porco Rosso, Whisper of the Heart ve The Tale of the Princess Kaguya'nın her biri, listeye girmeyi hak ettiğini savunmak için fazlasıyla güçlü gerekçelere sahip.

1. **[Ruhların Kaçışı](https://hozuna.com/tr/anime/spirited-away)**: Bu film Ghibli'nin bütün yönlerini bir araya getiriyor. Hem bu listenin hem de başka birçok listenin zirvesinde olmasının nedeni bu. Stüdyonun kullandığı her anlatım biçimi içinde kendine yer buluyor. Hamam, Ghibli'nin şimdiye kadar yarattığı en yoğun detaylı mekân olabilir. Kalabalık, işleyen bir yer ve kimsenin açıklamak için durmadığı kurallarla yönetiliyor. Burada yolunu bulmak zorunda olan kız, alışıldık bir cesaretle değil, çalışkanlığı ve nezaketiyle başarıya ulaşıyor. Film, stüdyonun yumuşak ve masalsı işler yapmasıyla tanınmasının düşündürdüğünden çok daha tuhaf. Tek bir Ghibli filmi izleyeceksen diğerlerinin hepsini içinde barındırıyor gibi görünen bu filmi seç.
2. **[Prenses Mononoke](https://hozuna.com/tr/anime/princess-mononoke)**: Ghibli hiç bu filmdeki kadar öfkeli olmadı. Bu yüzden stüdyonun insanları rahatlatmak için var olduğunu düşünen herkese verilecek cevap da bu film. Tanrılar kanıyor ve uzuvlar kopuyor. Bir demirhaneyle orman arasındaki çatışmanın kolay bir çözümü yok. Sanayi girişimini yöneten kadın, herkesin dışladığı insanlara kucak açmış. Bu seçim, onu kolayca yargılamayı imkânsız kılıyor. Listedeki başka hiçbir film bu ölçekte bir dünya kurmayı baştan sona sürdüremiyor. Küçük çocuklar için fazla şiddetli, karmaşık olmayan bir kahraman isteyen izleyiciler içinse ahlaki açıdan fazla çetrefilli.
3. **[Komşum Totoro](https://hozuna.com/tr/anime/my-neighbor-totoro)**: Ghibli hissi denen şeyin en açık örneği için anneleri hastayken kırsalda yeni hayatlarına alışan iki kızı izle. Film onların gündelik hayatına yakın duruyor: bir otobüs durağına yağan yağmur, boş bir evde havalanan tozlar, ağaçların arasında uyuyan kocaman bir şey. Hikâyede karşılarına çıkan bir düşman yok, bu da listedeki diğer filmlerin neredeyse hiçbirinde görülmeyen bir özellik. Bu, stüdyonun en yumuşak hâli. Yine de çocukları korkutan şey gerçek olduğu için filmin içinden sessiz bir korku geçiyor.
4. **[Yürüyen Şato](https://hozuna.com/tr/anime/howl-s-moving-castle)**: Bu, Ghibli'nin yaptığı en romantik film ve aynı zamanda açık ara en dağınık olanı. Bir lanet yüzünden yaşlı bir kadına dönüşen genç bir kadın, kendini beğenmiş bir büyücünün ev işlerini yapmaya başlıyor. Filmin verdiği keyfin çoğu dokusunda saklı: şatonun gürültüyle işleyen, bir o kadar da tuhaf yapısı, ocakta parlayan ateş ve acınacak bir hâlde değil, mizahla resmedilen yaşlı bir beden. Savaşla ilgili olay örgüsü hiçbir zaman tam bir çözüme ulaşmıyor. Atmosfer öylesine sarıp sarmalıyor ki bunu çok az izleyici fark ediyor, daha da azı önemsiyor gibi görünüyor. Yapısı için değil, hissettirdikleri için izle.
5. **[Ateşböceklerinin Mezarı](https://hozuna.com/tr/anime/grave-of-the-fireflies)**: Takahata'nın filmi, Ghibli'nin hiçbir zaman tek bir adamın bakış açısının ifadesinden ibaret olmadığının kanıtı. Yönetmen, kataloğun diğer filmlerinde bulunan bütün teselli kaynaklarını ortadan kaldırıyor. Ne büyü var, ne uçmak, ne de ormanda bekleyen sevecen bir yaratık. Bunun yerine savaşın son günlerinde iki çocuğu, katlanılmaz bir hâl alan bir sabırla takip ediyor. Bu, stüdyonun yaptığı en büyük film olabilir ve insanların tekrar izlemediği film olduğu kesin. Bir çocuğa izletme ve listedeki diğer filmlere benzer duygular uyandırmasını bekleme.
6. **[Küçük Cadı Kiki](https://hozuna.com/tr/anime/kiki-s-delivery-service)**: Bu listedeki en küçük hikâye, izleyicisiyle birlikte en iyi yaş alan film olabilir. Genç bir cadı yeni bir şehre geliyor, bir teslimat işi kuruyor ve kendisini tanımlayan yeteneğini bir anda kaybediyor. Yaşadıkları, yaratıcı tükenmişliği öyle doğru yakalıyor ki yetişkinler filmde düzenli olarak çocuklardan daha fazlasını buluyor. Hikâyeyi dışarıdan bir tehdit sürüklemiyor, çünkü çatışma kendi içinde yaşanıyor. Hareketli olaylar arayan izleyiciler filmi hafif bulabilir. Daha büyük bir dram yaratmaya kalkışmaması, filme gücünü veren şeyin ta kendisi.
7. **[Gökteki Kale](https://hozuna.com/tr/anime/castle-in-the-sky)**: Hiçbir Ghibli filmi bundan daha saf bir macera sunmuyor ve bu film genellikle stüdyonun ilk gerçek uzun metrajı olarak kabul ediliyor. Gökyüzü korsanları, havada süzülen bir ada ve eski makinelerin arasında canlarını kurtarmak için kaçan iki çocuğun peşine düşüyor. Yapısı eski macera dizilerini andırıyor ve sonraki, bilinçli biçimde daha düşünceli filmlerin vazgeçeceği bir hızla ilerliyor. Ghibli'nin uçma tutkusu burada başlıyor ve stüdyo bunu bir daha hiç bu kadar iyi ifade edemedi. Odadaki herkes uzun süre korunan bir atmosfer yerine güçlü bir hikâye istediğinde bu filmi seç.
8. **[Çocuk ve Balıkçıl](https://hozuna.com/tr/anime/the-boy-and-the-heron)**: Stüdyonun tarihinde geç bir dönemde gelen bu film, sanki üst sıralardaki her filmle bir sohbet yürütüyor. Yas tutan bir çocuk, konuşan bir balıkçılı takip ederek yönetmeninin çalışma hayatı boyunca çizdiği imgelerden kurulmuş bir yere giriyor. Hikâye, bir arada tuttuğu dünyayı sonunda serbest bırakan kişinin ardından o dünyaya ne olacağını açıkça sorguluyor. Kolay bir çözüme yanaşmadan zorlayıcı ve rüya gibi kalıyor. Ghibli izlemeye buradan başlamak muhtemelen seni kaybolmuş hissettirecek. Onu sona saklamaksa seni derinden sarsabilir.
9. **[Küçük Deniz Kızı Ponyo](https://hozuna.com/tr/anime/ponyo)**: Doğrudan küçük çocuklar için yapılmış bu film, aynı zamanda buradaki görsel açıdan en radikal seçim. El çizimi dalgalar hayvanlar gibi davranıyor, renkler pastel boya parlaklığında bloklar hâlinde beliriyor ve denizin üzerinde koşan bir kız, animasyonun saf neşesini coşkuyla hissettiriyor. Hikâye hafif ve bilerek çocuksu kalıyor, bu yüzden Ghibli'nin daha büyük izleyicilere yönelik işlerinin yoğunluğunu bekleyen yetişkinler onu yavan bulabilir. Ama filmi 5 yaşındaki bir çocukla birlikte açarsan kısa bir süreliğine listedeki en iyi film gibi gelebilir.

## Sıkça Sorulan Sorular

### İlk hangi Ghibli filmini izlemeliyim?

Kiminle izleyeceğin, hangi filmin en iyi olduğuna dair her türlü iddiadan daha önemli. Küçük çocuklarla izleyeceksen listenin ortalarındaki sakin, kır hayatını konu alan filmlerden birini seç. Bir yetişkin olarak tek başına izleyeceksen en üstten başla. Ghibli filmlerinin yalnızca sevimli olduğunu duymuş olanlar önce 2. sıradaki filmi denemeli. Stüdyonun neden bu kadar çok izleyici tarafından ciddiye alındığını hemen anlatıyor.

### Ghibli sadece Hayao Miyazaki'den mi ibaret?

Hayır. Ghibli'yi böyle görmek, ortaya koyduğu işleri ciddi biçimde yanlış yansıtır. Isao Takahata, stüdyonun en önemli filmlerinden bazılarını kendine özgü gerçekçi, duygusallıktan uzak ve biçimsel açıdan yenilikçi bir yaklaşımla yönetti. Başka yönetmenler de burada film yaptı. Miyazaki hâlâ stüdyonun kimliğini belirleyen isim ve çalışmalarının Ghibli adını dünyaya taşıdığı doğru, ama Ghibli tek bir kişinin filmografisinden çok daha fazlasını kapsıyor.

### Bu filmler gerçekten çocuklar için mi?

İyi çocuk kitapları ne kadar çocuklar içinse bu filmler de o kadar çocuklar için: Genç izleyicileri zor olan her şeyden korumak yerine onlara saygı duyuyorlar. Ölüm kalıcı, yetişkinler hata yapıyor ve filmlerin sonu çıkarılacak her dersi tek tek açıklamıyor. Kataloğun büyük kısmı ailece geçirilecek bir akşam için gayet uygun. Ancak listedeki bir film farklı. Yetişkinler onu henüz hazır olmaktan çok uzak çocuklara sık sık izletse de bu, yetişkinler için yapılmış kasvetli bir savaş draması.

### Filmler birbirine bağlı mı?

Filmleri birbirine bağlayan ortak bir dünya, devamlılık ya da belirlenmiş bir izleme sırası yok. Tekrarlanan unsurlar, devam eden bir olay örgüsünden değil, stüdyonun tutkularından geliyor. Uçmanın yanı sıra hazırlanışını ve yenmesini gerçek zamanlı izlediğimiz yemekler, bir sahnede esen rüzgâr, kendi başına ilgi çekici gösterilen işler ve şaşırtıcı derecede becerikli çocuklar tekrar tekrar karşımıza çıkıyor. Birkaç filmden sonra ortak bir bakış açısını tanımaya başlıyorsun. Parçalarını birleştirdiğin bir seri yok ortada.

### Bir filme Ghibli havasını veren ne?

Bunun büyük kısmı, ne zaman durup soluklanacağını bilmesinden geliyor. Ghibli, birçok yapımın çıkarıp atacağı anlara zaman ayırıyor: yemek yiyen biri, sessizleşen bir oda, havanın değişmesi ya da diyalogsuz uzun bir yürüyüş. Bu sabır, her mekânı kamera için düzenlenmiş bir yer gibi değil, gerçekten yaşanan bir yer gibi hissettiriyor. El çizimi yoğun detaylar ve kahramanlıkları genellikle gözlemciliklerine ve becerilerine dayanan baş karakterler de buna katkı sağlıyor.