# Şöhretin Bedeli: Animede Yıldızlığa En Karanlık Bakış

Şöhret hikâyeleri genellikle kamuya sunulan imajın ardındaki insanı ortaya çıkarmak ister. Oshi no Ko daha soğuk bir yerden başlıyor: En başta o imajı kim istedi? Aka Akasaka'nın gösteri dünyası draması, çoğu zaman şok etkisine dayanan bir iş olarak görülüyor. Acımasız açılışı ve bir neslin idol gülümsemelerine şüpheyle bakmasına yol açmasıyla hatırlanıyor. Bu tanım, seriyi bu kadar etkili kılan şeylerin çoğunu gözden kaçırıyor. Bu, esas olarak yozlaşmış bir sektörün masum insanların peşine düşmesinin hikâyesi değil. Bir sektör, birilerinin satın almayı zaten kabul ettiği şeyi sunan bir mekanizmadır. Oshi no Ko'nun en karamsar fikri şu: Zalimlik bir ürün olarak paketlenebilir, seyircinin isteklerine göre hazırlanıp onlara eğlence diye geri satılabilir. İntikam hikâyesi dikkat çekiyor ama suçlama ekranın dışına yöneltiliyor. Bizi hedef alıyor.

## Herkesin satın aldığı şey yalan

Ai Hoshino, serinin bütün derdini tek bir sahne sanatçısında topluyor. O, sadece yalan söyleyen bir idol değil. Satılan şey yalanın kendisi ve satışa dahil olan herkes bunun farkında. Seyircisi ondan sunamayacağı, sunsa bile karşılığında asla para alamayacağı türden bir samimiyet istiyor. O da bunun yerine o samimiyetin bir taklidini yaratıyor. Performansı hayranlara, evde izleyen bizlere ve zamanla Ai'nin kendisine bile gerçek görünecek kadar ikna edici. Oshi no Ko'nun gösteri dünyasının zorluklarını anlatan alışılagelmiş dramalardan ayrıldığı yer burası. Sergilenen samimiyeti bir başka mesleki beceri olarak değil, ahlaki bir sorun olarak ele alıyor. Aka Akasaka kariyeri boyunca bu meseleye tekrar tekrar döndü. Kaguya-sama: Love Is War, komedisini birbirlerine karşı rol yapmaktan vazgeçemeyen iki zeki insanın etrafında kuruyor. Kendilerini gösterme biçimleriyle gerçekte kim oldukları arasındaki uçurum, bütün hikâyeyi ayakta tutuyor. Oshi no Ko aynı takıntıyı alıp ortamı soğutuyor. Doga Kobo'nun parlak sunumu da buna tam olarak uyuyor. Çekici yüzeylerin nasıl oluşturulduğunu dert edinen bir hikâyenin kendisinin de çekici görünmesi gerek. Görsel açıdan kasvetli olmak, fark etmemizi istediği mekanizmayı gözden kaçırmasına yol açardı.

## Şöhret bir tedarik zinciriyle işliyor

Yıldızlık hikâyelerinin çoğu sahnenin yakınında kalır: soyunma odaları, sahne kapıları ve perde açılmadan önce tutulan nefesler. Oshi no Ko ise yükleme alanına yöneliyor. Reality şovların kurgu odalarında, mangaların tiyatro uyarlamalarında, oyuncu seçmelerinde ve ajans ekonomisinde vakit geçiriyor. Asıl ilgilendiği şey, bir insanı envantere dönüştüren sözleşme mekanizması. Bölüm içinde kullanılan şarkılar bile bu fikri diyaloğa ihtiyaç duymadan taşıyor. Oyuncu kadrosu, Megumi Han ve Rumi Ookubo'nun seslendirdiği "Sign wa B" ve "STAR☆T☆RAIN" için yeni düzenlemelere kavuşuyor. Eski bir grubun repertuvarı, daha yeni bir ürün için yeniden üretilmiş oluyor. Bu bakışa göre sektör, yaratmaktan çok yeniden piyasaya sürüyor. Shirobako, karşılaştırma için iyi bir örnek. Tsutomu Mizushima ve P.A. Works aynı sektöre perde arkasından bakıyor ve yine de ona sevgiyle yaklaşıyor. Carole & Tuesday ise başka bir açı sunuyor: Shinichirou Watanabe ve Bones, iki dürüst müzisyeni talep üzerine yıldız üretebilen bir düzenin karşısına çıkarıyor. Her iki hikâye de makineyi insanların çalıştığı bir yer olarak görüyor. Oshi no Ko ise o makinenin içindeki insanları nasıl işlediğini izliyor.

![Sahne arkası koridorunda tek başına bekleyen bir sanatçı, yanından ekipman taşıyan görevliler geçiyor.](https://hozuna.com/blog/art/deep_dive/price-of-fame--backstage.3d50909e.webp)

*Şöhret bir spot ışığı değil, bir tedarik zinciri ve insan onun en küçük parçası.*

## Bir ses yönetmeni, iki tür korku

Ekipteki bir bağlantı, Oshi no Ko'nun yer aldığı geleneğe ışık tutuyor. Serinin ses yönetmeni Takeshi Takadera, Madhouse yapımı Perfect Blue'nun ses prodüksiyonunu da üstlenmişti. Aynı usta, animenin hayranlık görmeye dair en belirleyici iki kâbusunda çalışmış. İkisini yan yana koymak, bu korkunun nasıl değiştiğini gösteriyor. Perfect Blue, dehşetini tekil ve fiziksel kılıyor. Bir sanatçı, takıntılı bir adamla yüzleşirken yüzü ve adı olan bir baskı altında benlik duygusu parçalanıyor. Tehdidin kim olduğu belli. Oshi no Ko ise hikâyesinin merkezine buna denk bir figür yerleştirmiyor. Tehlike, tek bir sorumlusu olmayan bir sisteme yayılmış durumda. Yorum dizilerinde, reytinglerde, programlarda, sözleşmelerde ve tek başına hiçbiri suç oluşturmayan milyonlarca küçük işlemde yaşıyor. İşin içindeki kimsenin sıra dışı bir şey yapması gerekmiyor. Bu değişim çok daha korkutucu. Tehdit, kalabalığın içindeki bir adamdan kalabalığın tamamına geçmiş durumda. Bir kalabalığı tutuklayamaz, onunla mantıklı biçimde konuşamaz ya da ondan kaçamazsın. Perfect Blue bir gerilim filmiydi. Oshi no Ko ise bir ekonomi.

## Karşıt rolünü seyirci oynuyor

Serinin şiddeti, gündelik çirkinliğinden daha çabuk akıldan siliniyor. Toplu bir linç şakayla başlıyor. Bir öfke dalgası tam da beklendiği anda kopuyor. Seyirciler, hiçbirinin tanışmadığı bir yabancının kendilerine bir şey borçlu olduğuna karar veriyor. Oshi no Ko, parasosyal sözleşmeyi alışılmadık bir kesinlikle kavrıyor. İlgi karşılığında bir benlik sunuluyor, asıl şartlar ise küçük yazılarda saklı. Kimse kandırılmış değil, çünkü herkes bu alışverişi kabul etti. Odd Taxi, aynı tür ilgiyi kovalayan insanlardan oluşan bir karakter topluluğu kurmuştu ve idol hikâyesi serinin en soğuk bölümüydü. Gençleri tüketen, bu sırada daha fazla gencin tüketilmek için sıraya girdiği bir sektör gösteriyordu. Welcome to the NHK ise aynı tezgâhın diğer tarafında duruyor. Yıldızı değil, hayranı takip ediyor ve orada da aynı çürümeyi buluyor. Bu bakışlar bir araya geldiğinde seyircinin kolayca sıyrılma yolunu kapatıyor. Üretilmiş talep üzerine bir hikâye izleyen herkes, o talebe hâlâ ortak oluyor. Salondaki her koltuk o salonun bir parçası, seninki de dahil.

![Bir sanatçıya doğrultulmuş, havaya kaldırılmış telefon ekranlarından bir duvar. Arkalarındaki yüzlerin hepsi karanlıkta kaybolmuş.](https://hozuna.com/blog/art/deep_dive/price-of-fame--phones.c6adeb3c.webp)

*Karşıt rolündeki seyirci tam olarak zalim değil ama kesinlikle asla tatmin olmuyor.*

## Seriye karşı en haklı eleştiri

Oshi no Ko'ya yöneltilen en güçlü eleştiri ciddiye alınmayı hak ediyor. Seri, mahkûm ettiği karizmanın aynısını satıyor ve şok edici öncülü, bir fikre dönüşmesinden çok önce seyirciyi yakalayan bir unsur olarak işliyor. İntikam ve gizem üzerine kurulu ana omurgası gerçekten de en zayıf yanı. Dikkati tekrar tekrar Akane Kurokawa ve Kana Arima'nın hikâyelerindeki daha zorlu ve sessiz dramadan uzaklaştırıyor. Kimse onların acısını araştırmasa da işin gerçek bedelini yaşandığı sırada bu karakterler ödüyor. Kötü bir sektörü suçlamak, onun ürünlerini tüketen herkese kendisi hakkında varabileceği en rahatlatıcı sonucu da sunuyor. Seyirciler, asla kendileri olamayacak bir kötü karakter buluyor. Zombie Land Saga buna dürüst bir karşılık veriyor. MAPPA'nın idol komedisi, menajerliği, pazarlamayı ve tanıtımın bütün yorucu mesaisini sevgi dolu bir güldürüye dönüştürüyor. Yine de Oshi no Ko'nun ancak bir trajediyi patlatarak dokunabildiği duygusal bir gerçeğe ulaşıyor. Bu sektörü dürüstçe anlatmanın tek yolu eleştiri değil. Buna rağmen serinin baştan çıkarıcı niteliği bir ikiyüzlülük göstergesi değil, yönteminin bir parçası. Çekiciliğin nasıl üretildiğini anlatan bir hikâyenin kendisinin de biraz çekici olması gerek. Aksi hâlde ortaya müzik eşliğinde verilmiş bir ders çıkardı. Oshi no Ko'dan keyif aldığın için rahatsızlık duyman, serinin savını boşa çıkarmıyor. O rahatsızlık, savın sana ulaşma biçimi.

## Görülmenin bedelini kim ödüyor?

Çevresindeki diğer animeler, Oshi no Ko'nun alışılmadık tercihini daha açık görmeyi sağlıyor. Morio Asaka'nın Madhouse uyarlaması Nana, bu meselenin yetişkinlere özgü bir versiyonunu ele alıyor. Şöhret birbirini seven iki kadının arasına girerken hırs, sıradan bir aile felaketine dönüşüyor. Bocchi the Rock! daha küçük ölçekte ve daha içten kalıyor. Herhangi bir mekanizma en ufak bir ilgi göstermeden önce bile fark edilme korkusuyla boğuşuyor. Blue Giant ve Blue Period, görülmek isteyenleri değil, iyi olmak isteyenleri takip ediyor. Bu arzuların faturaları da birbirinden tamamen farklı. Look Back, kadrajın hiçbir yerine bir spot ışığı koymadan aynı yaraya ulaşıyor ama yine de bedelin tamamını alıyor. Bu eserlerin her biri, sanatın sanatçıya neye mal olduğunu hesaplıyor. Oshi no Ko ise o faturayı kalem kalem çıkarıp odadaki herkese uzattığı için ayrılıyor. Ruby ve Aquamarine Hoshino, serinin asıl tezini oluşturuyor. İkizler bu düzenin içinde büyüyor ve bir sektörü, başka çocukların taşımayı hiç kabul etmedikleri bir borcu devralması gibi devralıyor. Bu hikâyede şöhretin bedelini asla yalnızca ünlü kişi ödemiyor. Bedel bir sonraki nesle geçiyor.

## Sıkça Sorulan Sorular

### Oshi no Ko gerçekten bir idol animesi mi?

İdoller hikâyeye giriş kapısı olsa da serinin tamamını tanımlamıyor. Türleri Dram, Gizem, Psikolojik ve Doğaüstü olarak sıralanıyor. Hikâye ayrıca reality şovlara, tiyatro uyarlamalarına, oyuncu seçmelerine ve çevrimiçi hayran topluluklarına uzanıyor. İdol kültürü, çok daha geniş bir gösteri dünyası hikâyesinin yalnızca bir bölümünü oluşturuyor.

### Oshi no Ko hangi platformlarda yasal olarak izlenebilir?

Crunchyroll, Netflix, Hulu, Disney Plus ve HIDIVE seriyi sunuyor. Tek bir yapım için alışılmadık derecede geniş bir seçenek bu. Bölgesel kataloglar farklılık gösteriyor ve lisanslar platformlar arasında el değiştiriyor. Bu yüzden bir izleme gecesi ayarlamadan önce yaşadığın yerdeki kataloğu kontrol et.

### İzlemeden önce spoiler'lardan kaçınmalı mıyım?

Evet, elinden geldiğince kaçınmalısın. Açılış bölümü uzun metraj süresinde ve bilerek yanıltıcı bir yapıya sahip. Sıcacık bir gösteri dünyası masalı gibi başlıyor, ardından yön değiştiriyor. Bu dönüşün hikâyenin yapısında üstlendiği görevi bir olay örgüsü özeti koruyamaz. Ne olduğunu öğrendikten sonra devamındaki her şeye farklı gözle bakıyorsun.

### Bu hikâyeyi sevdiysem sırada ne izlemeliyim?

Perfect Blue, bu hikâyenin atası ve en doğrudan eşlikçisi. Nana, aynı yaraya yetişkinlere özgü, sansasyondan uzak bir bakış sunuyor. Shirobako ise dengeleyici bir karşılık olarak eğlence sektörüne perde arkasında çalışan ve işini gerçekten seven insanların gözünden bakıyor.

### Hikâye ilk sezondan sonra devam ediyor mu?

İkinci bir sezon var, dolayısıyla hikâye ilk sezonun bittiği noktanın ötesinde devam ediyor. Her iki sezon da Aka Akasaka'nın, özgün karakter tasarımları Mengo Yokoyari'ye ait mangasından uyarlanıyor. Beklemek yerine hikâyenin devamını okumayı tercih edersen bunu bilmen faydalı olabilir.

## İlgili İçerikler

- [Where to watch Oshi no Ko](https://hozuna.com/tr/anime/oshi-no-ko)